W Styczniu 1943 roku doszło do spotkania F.D. Roosevelta z Winstonem Churchillem w marokańskiej Casablance. Mimo zaproszenia na konferencję nie przybył Józef Stalin - wobec swojej niezbyt jeszcze pewnej pozycji w wojnie z Niemcami wolał poczekać na tejże umocnienie, i dopiero wówczas spotkać się z Churchillem i Rooseveltem. Na konferencji ustalono, że wojna z Niemcami będzie prowadzona do całkowitej i bezwarunkowej kapitulacji tychże. Posiadłosciami francuskimi w Afryce, według ustaleń konferencji w Casablance, miał zarzadzać specjalny komitet złożony z międzynarodowych przedstawicieli, jednak pod przewodnictwem francuskiego generała Charlesa de Gaulle'a. Ustalono, że po wyzwoleniu Afryki spod okupacji niemiecko-włoskiej wojska alianckie udadza się na Sycylię, skad rozpoczna wyzwalanie Włoch. Spore antagonizmy między rozmówcami zrodziła sprawa otwarcia nowego frontu w Europie. Churchill chciał by został otwarty na Bałkanach, jednak stanowczo sprzeciwił się temu Roosevelt - otwarcie alianckiego frontu na Bałkanach godziłoby w interesy ZSRR, Stalin bowiem chciał być 'wyzwolicielem' tych terenów, by następnie móc zbudować w 'wyzwolonych' państwach komunistyczna władzę. Roosevelt nie chciał godzić w interesy radzieckie, potrzebował bowiem pomocy wojsk ZSRR w wojnie z Japonia. Wobec niemożnosci dojscia do porozumienia odłożono na pózniej decyzję o otwarciu nowego frontu.